Chekhov, lýsti í einu riti sínu vetrinum sem löngum, drungalegum og dimmum.  Chekhov er ekki sá eini sem sér skynjar þessa breytingar.   Ég ber sömu tilfinningar til vetursins.  

 

Fjölmargar dýrategundir eru í svefnástandi stóran hluta ársins sökum óhagstæðra aðstæðna í umhverfinu, svo sem fæðuskorts, kulda eða þurrkar. Bjarndýr eru að öllum líkindum kunnasta dæmið um dýr sem leggjast í langan dvala. Annað gott dæmi er Sigurður Kristján, sem hefur að sökum óhagstæðrar aðstæðna í umhverfinu, lagst í dvala í nokkra mánuði.

 

Þegar talað er um óhagstæð ytri skilyrði, þá á ég auðvitað við umhleypingarnar sem gengið hafa yfir okkur Íslendinganna.  Umhleypingarnar á Íslandi hafa orðið til þess að eignkonur starfsmanna flugbjörgunar- og/eða hjálparsveita, eru nú flokkaðar sem grasekkjur.  Lægðirnar koma orðið svo ört að veðurfræðingar eru að pæla í að ráða endurskoðanda til að halda utan um fjölda þeirra.  Tryggingarfélögin eru að velta fyrir sér að selja logn-tryggingu í stað óveðurstryggingu sem hefur ekki skilað neinni framlegð síðustu ár.  Logn trygging mun innihalda áfallahjálp ef sú staða kemur upp að það verði logn í tvo heilda daga og nætur. 

 

En fræðimaður ,,Scholar” eins og ég ligg ekki með hendur í skauti heldur hef ég notast við þennan ,,dvalartíma” til fræðslu og greiningarvinnu.  Hugmynd mín er nefnilega að komast á æðra stig í lífinu eins og Búdda gerði á sínum tíma.   Hef ég því dvalið undir feldi í að kanna eftirfarandi atriði.

Fæðast menn í ákveðna stétt eins og Indverjar vilja meina eða er máltækið í raun satt ,,the world is what you make of it”

           

Lúxusnytjastefna (nýyrði) þurfa að eiga allt.  Dregur það ekki úr næmni okkar að greina rétt frá röngu.  Heftir þetta ekki okkur að finna sálarró?!

 

Er kynlíf munaðarvara sem hægt er að vera án?

 

Þessi þrjár spurningar hef ég lagt upp með, reyndi ég að nálgast þær með rökfæðilegri og empirískar aðferðir.  Allt fór þetta fram á kerfisbundinn hátt til þess að nálgast niðurstöðuna sem á bestan háttinn.

 

Það að ná æðri máttarstigi er ekki heiglum hent.  Hef ég því dregið mig út úr öllu sem heitir skemmtanalífi, þar sem öll gylliboð og skuldbindingar hægja á mínu ferli að ná til að ná æðra stigi og hafa sem hreinasta huga.

 

 Af ofangreindri ástæðu hef ég ekki getað verið í miklum samskiptum við umheiminn.  Ég bað fuglanna að hætta að syngja, hundana að gelta og nágrannanna að rífast.  Allt til að geta einbeitt mér að þessu verkefni. 

 

To be coninuted ...........

P.S. Svör við ofantöldu ásamt breytingum á mínu lífsmynstri  verður birt í næsta blog(g)i.  En ég vænti þessi lensandi góður að þú kvittir hjá mér ...svo ég átti mig á því að viska mín berist til fólksins.  

 

Góðar stundir.....

er að velta fyrir mér hvort ég eigi að byrja að blogga aftur.... en hef verið að spökulera hvort það sé í raun einhver vilji til þess að lesa ruglið eftir mig..?

hvað finnst þér?

Eftir að hafa barist við bloggleiða, hef ég ákveðið að birta annál sem ég sendi frændfólki mínum og vinum.    

 Gleðilegt ár 

Í ljósi þess mér hefur ekki tekist að koma til ykkar jólakortum síðastliðin ár og farið var að gæta  pirrings meðal vina og vandamanna út í mig vegna vanefnda.  Hef ég ákveðið að gera bragabót á því og gera ANNÁL þar sem ég ætla að gera árinu 2007 góð skil. 

Ísabella Líf

Gæfan hefur verið henni hliðholl á þessu ári. Það hefur tognað vel úr Ísabellu og hún verið heilsuhraust.   Félagshliðin hennar virðist vera sterk, það er álíka mikil röð á skemmtistaðinn Apótekið og heima hjá mér þegar vinkonur hennar koma og spyrja eftir henni. Hún er bjartsýn hláturmild og með gott hjarta.  Á árinu 2007 ákvað Isabella að ganga menntaveginn og varð Barnaskólinn á Álftanesi fyrir valinu.  Samhliða náminu stundar hún ballett og fimleika.  Ekki nægði það henni að stúdera bara fræðibækur heldur varð hún líka að drekka í sig menningu annarra þjóða.  Að þessu sinni var fókusnum beint að Bandarikjunum: New York, Flórída og Boston svo eitthvað sé nefnt.   Núna getur hún bent mér nákvæmlega á í hvaða búðum Hello Kitty dót fæst í Bandaríkjunum og á hvaða hæð í verslunarmiðstöðunum.

Já, það vantar ekki að dóttir mín er cosmopolitan. Hún hefur að vísu mátt brosa framan í heiminn án framtanna stóran hluta á þessu ári, en ekki hefur tannleysið haft nein teljandi áhrif á sjálfstraust hennar.   

Sigurður Kr.

Árið hjá föður hennar hefur einnig verið viðburðarríkt.  Eftir að hafa barist hatrammri baráttu við verðbólgudrauginn í Seðlabankanum í rúmt ár ákvað ég að láta annað fyrirtæki njóta starfskrafta minna.  Enda hafði Seðlabankinn með mig í forsvari loksins náð að tjóðra verðbólgudrauginn.  Særingar mínar á verðbólgudrauginum höfðu borið tilætlaðan árangur og Seðlabankinn hélt óbreyttum vöxtum.   Verki mínu var lokið. 

Eftir mikla umhugsun réð í mig hjá Íbúðalánasjóði í áhættu- og eignastýringu.  Enda eru blikur á lofti um breytingar á fasteignaverði á næsta ári.   

Um tíma í vetur leit það svo út að ég væri að fara að breyta um starfsvettvang er það kom að mér aðvífandi ung dama sem vildi fá að taka mynd af mér fyrir auglýsingu.  Myndin var tekin og mér var tjáð að ég væri í úrtaki 4 manna sem ættu að vera í auglýsingaherferð.   Ég setti upp myndatökubrosið mitt fræga, sem inniheldur allt í senn: grettur, lokuð augu og skakkt bros.  Ein mynd var tekin og mér sagt að ég ætti von á símtali. Á heimleiðinni hugsaði ég um frægðina og framan sem framundan væri.  Myndartökur af mér á hvítuströndum Suður Afríku, Dubai eða ber á ofan á jökli, flæddu í gegnum huga minn.  Þetta yrði klárlega framaskref fyrir félagshlið mína, ég sá fyrir mér forsíðumynd í séð og heyrt með fyrirsögninni EFTIRSÓTTUR Á LAUSU. 

En síðan eru liðnir 4 mánuðir og ekkert símtal.  Verður að segjast að líklega er þetta styðsti módelferill í sögunni.   

Félagslega hlið mín, er á margan hátt stórkostleg. Ég á frábæra vini og fjölskyldu sem ég reyni að halda sambandi við eftir bestu getu.  Eins virðist ég gæta sömu lögmálum og Pétur Pan, því ég er enn gullfallegur, vel vaxinn og skemmtilegur.  Já, sjálfstraustið hjá mér er engu minna en hjá dóttur minni.   

En mál málanna.

Samskipti mín við hitt kynið. Lítil bragabót hefur orðið í þeim efnum og með depurð verð ég að segja að konu mál mín ganga álíka vel og fjárfestingar FL-Group, útboð Spron eða launagreiðslur Jarðvéla.  Þetta er talsverð sorgarsaga og kannski enn sorglegra ef  litið er á þá staðreynd að lengsta samband mitt á því drottins ári 2007 er þegar ég keypti mér þrjá kjöltudansa í röð á Gold Finger. En ég er ekki enn farinn að örvænta enda mikill karlkostur á ferð eða í það minnsta segir mamma mér það.    Áramótunum fögnuðum við Ísabella líf saman í blíðskapar veðri í Vestmannaeyjum.   Við feðginin óskum þér og þínum gleðilegs árs og vonum að nýja árið verði ykkur farsælt. 

Með vinarkveðju

Sigurður Kr.   & Ísabella Líf 

Almenna reglan er sú að strákar verða kynþroska um 18 ára aldur, en þeirri tímasetningu var ekki að fagna hjá mér en ég varð ekki kynþroska fyrr en um um 25 ára aldur.  Strákarnir á mínum aldri urðu flestir fyrri TIL en ég.  Það er ekki hollt fyrir ,,sjálfið” að alast upp við þá byrgði að vera yfir 190 cm á hæð, 13 kg .....með skólatösku.. þið munið þessi þunga úr harðplastinu.  Því mátti ráða eftir því úr hvaða átt vindur blés í Vestmannaeyjum, hvar á eynni ég var.  Því ég var vaxinn eins og mastur með seglin þanin.  Með öðrum orðum ég tók á mig mikinn vind. 

Það virsti alveg sama hvaða tískusveifla reið yfir landann, hvort sem það var Boy George, AC/DC eða Adam Ant.  Alveg frá tímum skærulitanna til þess köflótta yfir til dagsins í dag, aldrei datt ég í tísku.  Þannig að það má segja að mér var ekkert gefið í þessum efnum í æsku. 

Þannig að ef ég ætlaði mér að læra á konur og ná í slíka, varð mér nauðugur sá kostur að afla mér fóðleiks annað hvort með lestri góðra bókmennta eða horfa á myndir af samskiptum kynjanna. 

Ég hef numið minn fróðleik víða og í öðrum bloggum komið að því hvernig ég komst yfir mína visku í þessum efnum. En í kringum 25 ára aldurinn var ég mikill aðdáandi fræðsluþáttanna Bay Watch, þar sem Pamela Anderson fór fremst í flokki fríðra kvenna. 

Minningarnar streyma fram, P. Anderson hlaupandi í slow motion, klædd einungis í rauðum sundbol.  Ég man það eins og gerst hafi í gær.  Good times.  Ég var einn af hvatamönnunum fyrir því að láta RÚV sýna þættina, án texta.  Því textinn bar oft fyrir brjóstin á þessum drottningum.  Ég sótti fast fram í málinu.  Það verður að viðurkenna að lítin skilning fékk ég í málinu, reyndi ég þá að koma með málamiðlunartillögu um að hafa bara textann efst- uppi á skjánum í stað þess að hafa hann neðst.  En eins og svo oft áður mætti ég bara skilningsleysi þegar ég ber upp góðar hugmyndir. 

Þættirnir runnu sitt skeið, en við það myndaðist skarð í mínu lífi.  En lífið er fullt af gjöfum, því í leit minni að æðri menntun rakst ég á þætti sem munu gjörbreyta minni lífsýn.   Ef ég ætti að lýsa þáttunum, þá eru þeir svona Bay Watch í FÖTUM. 

Þáttaröðin ber nafnið Las Vegas.  Þar er allt sem þarf til að uppfylla góða þætti, fallegt fólk, djúpar - samræður, hasar og kímnigáfu.   Þetta eru svona þættir að kona fæðir TVÍBURA og vondi-gæinn á ANNAÐ barnið.  Þið eruð líklega að hugsa, hvernig það getur gerst en það er einmitt svo gaman að þættinum, þeir hugsa út fyrir boxið. 

Þetta er í raun ekki bara venjuleg amerísk þáttaröð heldur mundi ég lýsa þáttaröðinni eftirfarandi:  heimspekilegt meistaraverk, þar sem mannlegur breiskleiki, dyggð, dirfska og fallegt fólk er í forgrunni.  Engu er til sparað til að gera Las Vegas þáttaröðina sem besta.  Líklega mesta magn SÍLIKONS samankomið í einni þáttaröð.   

Takk fyrir mig

Sigurður Kr.

Sjónvarpsþáttagagnrýnandi.

Laugardagur – Sunnudagur. 

Morguninn var ekkert spes, hausverkurinn var gríðarlegur.  Mér var ekkert skemmt. Einhvern staðar var ritað ,,að maður uppsker eins og maðir sáir” en þetta máltæki fékk nýja og sterkari merkingu.   

Ég var þess fullviss að það væri 20 litlir pólskir duglegir dvergar í höfði mínum að vinna á AKKORÐI (en fyrir ykkur malbiksbörnin, þá er talað um akkorð þegar á að klár eitthvað ákveðið verk fyrir tilsettann tíma).   

Höfuðverkurinn var óbærilegur, ég teygði mig í símann og pantaði Room Service, fékk mér Alkaseltser og lagði mig aftur. Klæddur og komin á ról um 15:00.  

Flestir vinnumennirnir í höfði mínu höfðu verið sendir til síns heima og ég var ört að ná mínum fyrri styrk.   

Atburðir gærkvöldins, viku mér ekki úr minni.  Aftur og aftur fór ég yfir hvaða ástæður lágu að baki þessar neikvæðri eftirspurn eftir lúxusvörunni ...... MÉR.   

Ég var ráðþrota, það var ekki fyrr en ég leitaði skýringa hjá einum frægasta spá-/völvu-/nálarstungu-/heilunar-/læknakonu frá Kenya er við komust að skýringunni.   Hún nefnilega fann það út þegar sólin ber í efsta topp hólsins við kofann og ef það er SuðAustan átt í Vestmannaeyjum og hrafninn við ruslatunnuna krúnkar þrisvar sinnum. 

Þá hefur það þau áhirf að konur girnast ekki karlmenn, sem eru yfir 190 cm á hæð, fallega, skemmtilega, með LÍTIÐ sjálfstraust.   Mér leist vel á þessa skýringu, þakkaði henni mikið vel fyrir og gaf henni 3 hænur fyrir greiðvirknina.  

Hún kom mér til að líða vel, kannski ekki eins vel og FAG-dansarinn á strippstaðnum en samt sáttur og borgaði henni glaður í bragði. Undirbúningurinn fyrir kvöldið var kannski í lágmarki enda hafði FAGdansarinn sagt svo mikið fallegt um mig að EGÓið mitt var í hæstu hæðum og kannski hærra en það.   

Ég klæddi mig upp....... again dressed to kill.  Er ég leit í spegilinn, velti ég fyrir mér hvenær yrði næst valinn aðalleikari í James Bond.  Kvöldið byrjaði á partýi, menn fengu sér í glas og spjölluðu.  Haldið var á heitasta skemmtistaðinn í Athenu, en þar sem erfiðlega gekk að fá leigubíl og mínir félagar komnir VEL í glas, var ákveðið að velja bílstjóra.  Nú þar sem ég var sá eini sem gat staðið uppréttur án aðstoðar jarðtengdra hluta, kom það í minn hlut að keyra bílinn. 

Bílferðin gekk frábærlega og farþegar höfðu það að orði að betri bílferð hefðu þeir aldrei farið í.  Þeir höfðu að vísu eitthvað sjónarmið þegar ég keyrið yfir á rauðu en ég tjáði þeim að á Íslandi væri þetta löglegt.  Þegar við komum á skemmtistaðinn, beið okkar starfsmaður sem tók bílinn og lagði honum fyrir okkar.  Klárlega vantar slíka þjónustu á Íslandi, engin smá snilld.Nú á þessum skemmtistað var allt annað upp á teningnum, konur allstaðar.   

Við vorum í  V.I.P stúku þar sem stúlkur voru á hvorri hlið, ég pantaði drykki og gaf stúlkunum.  Ég er nefnilega fræðimaður og hafði í einhverju menntaritinu, lesið mér þess til að því meira sem stúlkur drekka því fallegri verð ég.  Eins og stendur skrifað á einum enskum pöbbanum í Newcastle: ,,Beer is made for UGLY people”. 

Ekki það að ég sé ekki gull-fallegur, heldur frekar það að ég vildi ekki taka neina sénsa.   Kvöldið var eins og best var á kosið, ég tók daðrið af miklum þunga og lét mér ekki nægja ein heldur, tók ég fiðrildaraðferð mína þar sem ég flögra á milli og tala við flestar.  Náði ég ekki bara að upphefja mig og Íslendinga heldur náði ég að grafa undan grískum karlmönnum. 

Ég minntist óspart á myndina 300 og bað stúlkurnar að benda mér á þann strák semværi líklegastur að vera leikari í þeirri mynd.   Auðvitað bentu þær allar á mig, þurfti ekki MJÖG miklar förtölur til.   Hætta ber leik er hæst stendur og það var einmitt það sem ég gerði.  Klukkan var rúmlega 0500 og ég búin að spila minn besta leik.  Ég var ekki frá því að ég hafði náð að heilla nokkrar þarna mjög vel.  Hve tíminn flýgur þegar þú skemmtir þér, klukkan var orðin 0500.  

Haldið var heim á hótelið, er ég settist inn í leigubílinn.  Bar mér fyrir sjónir hryggar grískar gyðjur, sem voru búnar að skrifa allt annað handrit en það sem ég ákvað að gera, þ.e.a.s. að fara einn heim.   

Brúðkaupið á sunnudeginum var glæsilegt í alla staði, illa var mætt ekki NEMA 700 manns .......ég spyrðu þarna vinkonu mína hvernig stendur á því að svona margir eru í veislunni, þá sagði hún að þegar brúðurinn og brúðguminn væru að reyna að cutta niður á gestalistanum.  Ber alltaf við sama setning frá mæðrunum ,,BUT IT’S YOUR FAMILY, THEY ARE ALWAYS ASKING ABOUT YOU!!!!”  

Brúðkaupið var falleg, eftir var haldið út þar sem fólk kom saman og óskaði nýgiftu til hamingju.  Undir berum himni voru ferskir ávextir, kampavín og brúðkaupsterta.  Algjör snilld.  Tveim tímum síðar kom fjöldskyldan þeirra saman á heimili þeirra hjóna og þar var boðið upp á grískan mat og grískan dans.  Ég fékk staðfestingu á því enn á ný að ég er sem Kamelljón því ég virðist geta ALLT.  Ég dansaði sem innfæddur, fram undir morgun.  Yndislegt kvöld. 

Lokaorð: Nú hef ég ferðast um hálfan hnöttin til að fá staðfestingu á því hvort ég sé ekki klárlega LÚXUS-VARA.  Úrstlin eru kunn, ég er Global-Lúxus vara, nema þegar sólin ber í efsta topp hólsins við kofann, ef það er SuðAustan átt í Vestmannaeyjum og hrafninn við ruslatunnuna krúnkar þrisvar sinnum hjá spá-/völvu-/nálarstungu-/heilunar-/læknakonunni.  Heim held ég reynslunni ríkari með víðari sjóndeildarhring en áður.      

Góðar stundir.

Sigurður Kr.

Föstudagskvöld – Bouzouki. 

Bouzouki er grískt hljóðfæri sem staðirnir bera nafn sitt af.  Á stöðunum er lifandi Grísk músik.  Á þessum stöðum var það til siðs að brjóta diska, söngvurnum til heiðurs ef þeir þykja syngja vel.  En vegna óhentugleika að hafa sauðdrukknir Grikki, dansandi gríska dansa innan um glerbrot, hafa þeir gert þá stefnubreytingu að heiðra nú sögvarana með því að henda rósahnöppum til þeirra.   

Þessir rósahnappar eru nú að vísu ekki ókeypis frekar en annað í lífinu og virðast orð Milton Friedman enn á ný reynast rétt þegar hann benti á ,,There's No Such Thing as a Free Lunch”. 

Snúum okkur að rannsókn minni, ég hafði hugsað mér að vera vel úthvíldur fyrir átök kvöldins.  Þannig að dagurinn fór í að andlega íhugun, las sjálfsstyrkingarbækur, bar á mig ýmis konar ólíkra náttúruafurða, allt frá gúrkumauki til loðnumjöls.  Einn af mikilvægustu þáttum í útliti fólks er hvíldin.  Því tók ég mér langa síestu.  Ég skreið á fætur um 18:00 á staðartíma og hent mér í gólfið og tók 800 armbeygjur og 3000 magakreppur. 

Eftir æfingu dagins leit ég í spegil, horfði vel á líkama minn og hugði með mér að þessi líkami er ekki deginum eldri en 24 ára.  Góð sturta var punkturinn yfir I-ið.Ég klæddi mig upp fyrir átök kvöldins, gæti ég litið eitthvað betur úr ...... nei, held ekki.   

En samt þrátt fyrir mikið sjálfstraust, var ég ekki sigurviss.  Því ég hafði nefnilega deginum áður en ég fór út horft á heimildarmyndina 300, sem fjallar um þegar 300 Spartverjar, þurftu að verjast vörðust þúsundum Persa.  Stúlkur sem fóru á myndina, slefuðu yfir kynþokka þessara 300 karlmanna.  Eru jafnvel dæmi þessi að stúlkur hafi hætt með manni sínum og haldið í víking til Grikklands til að fá sér alþjóðlega viðurkenningu.   

Með þessa mynd í hugarskoti mínu ákvað ég að bæta við mig 300 armbeygjum, bara svona til að taka úr mér mesta stressið. 

Þetta kvöld var steggjakvöld brúðgumans.  Fyrst var haldið í partý, þar komu vinir hans saman til að stilla saman strengi.  Þar byrjuðu menn að ,,peppa” sig upp fyrir kvöldið, með KóKi.  Á meðan þeir sugu upp í nefið, þá sat ég þarna eins og prestsonur með mitt Koníak.   

En um síðar um kvöldið KEYRÐUM við á Bouzouki staðinn, þar beið okkar borð alveg við sviðið.  Borðið var hlaðið áfengi og ávöxtum, 3 grískar þjónustustúlkur þjónuðu okkur til borðs sem eftir var kvöldins.   Ég leit yfir salinn og mér varð það strax ljóst að það voru engvir Spartverjar mættir, í það minnsta voru karlmennirnir sem voru þarna litlir og teprulegir.   Klárlega engin samkeppni.   

Sjálfstraustið óx með hverjum drykk, mér fannst ég fallegri með hverju glasinu.  Ég var tilbúin, ég beið eftir rétta tækifærinu.  Ekki vildi ég koma að stað múgæsingu, það yrði svo kjánalegt fyrir ,,Local boys” að sjá allar stúlkurnar koma hlaupandi í fang mitt. 

Ég fann rétta tímapunktinn og stóð frá borðinu, labbaði í átt að barnum.  Mér til mikilla furðu komst ég þangað hindrunarlaust, það kom engin stúlka sem vildi Íslendingin.  Klárlega höfðu þær ekki tekið eftir mér, ákvað ég því að reyna aftur.  Ég labbaði því annan hring, EKKERT.  Hvað er málið, ég var langfallegastur þarna inni.  Ég varð klárlega að taka fram öll mín bestu ,,move”, ég stóð aftur upp og labbaði í átt að barnum en í þetta skiptið tók ég Dressman labbið.  Það hafði aldrei klikkað.   

EKKERT, hvað er að gerast.  Ég fór hníptur í sæti mitt og reyndi að púsla þessari rökleysu saman í eitthvað vitrænt.  Eftir 4 glös, rann fyrir mér hvað væri að gerast.  Stúlkurnar þarna voru klárlega samkynhneigðar, það er bara engin önnur skýring til.   

Allt í einu tek ég eftir því hvað þjónustustúlkan er alltaf að gjóa til mín augunum, en hún heldur á körfu með blómahnöppum.  Ég nikka til hennar og segi ,,how’r you dooooing”.  Þetta virkaði klárlega, hún hellti úr körfunni í kjöltu mína.  Ég sat með fullt fangið af rósahnöppum.   

Brúðguminn benti mér á að þessum rósahnöppum á að henda yfir söngvaranna, sem ég og gerði.  Tók ég eftir að þetta vakti eftirtekt, ég nikka því aftur til þjónustustúlkunnar.  Svona gengur þetta fram til morgun en um 0500, ákveðum við að nú skuli fara á annan stað. 

 Reikningurinn kemur á borðið, sú upphæð sem féll mér í skaut var rúmar 40.000,- kr.  Gaman að þessu, ég hafði sem sagt hent blómum fyrir 40.000,- kr og uppskar EKKERT.  Þessi fjárfesting fellur undir sama flokk og ég keypti mér les gleraugu, þrátt fyrir að ég hef fullkomna sjón. 

Já, maður hefur ekki bara höfuð til að geyma hattinn á....... eða! 

Steggjakvöld eru eins allstaðar í heiminum og telur ekki sé ekki farið á FAG-stað.  Þegar á FAG staðinn var komið voru strákarnir komnir í ruglið, tveir stóðu varla og 3 farnir heim.  Við vorum samt 5 eftir. 

Mér þótti samt furðu sæta hve vel tveir kók-bræður eins og ég kallaði þá.  Annar var stærri um sig og kallaði hann því alltaf Kók, en sá grennri fékk nafnið Kóke-light. Er ég þá að vitna í sugu-keppnina sem þeir fóru á með hvítaduftið og speglanna. 

Nema hvað verðandi búðgumi, var komin í ruglið.  Hann fékk sér hvern atvinnudansarann á fætur öðrum, var þetta orðið eins og í flæðilínu hjá honum.  Stúlkurnar runnu á peningalyktina, loksins veitt stúlka mér athygli. 

Ég ræddi við hana og reyndi að fá botn í það hvers vegna það væru svona margar samkynhneigðar stúlkur í Grikklandi.  Eftir að hafa spjallað við hana og borgað henni smá, þá komust við að sameiginlegri niðurstöðu að stúlkurnar inn á Bouzouki staðnum hefðu verið samkynhneigðar. 

Fyrir þessa sjálfstyrkingu þurfti ég ekki að borga nema 10 evrur, stundum gerir maður góð kaup.   Má ekki líkja þessum Fag-stelpum við ódýra sálfræðinga, en þær kunna að hlusta og segja síðan það sem þú vilt heyra ?!?!?   

Ég og brúðguminn lokuðum staðnum um 08:30.   

Gengið til náða eftir staðgóðan morgunmat

..............  To be continued..............  

Laugardagskvöldið – Heitasti skemmtistaður Athenu

Sunnudagskvöld – Brúðkaupið sjálft.

Góðar Stundir

Sigurður Kr.

 Eftir fjögra tíma svefn, var risið úr rekkju.  Henti mér í sturtu, pakkaði niður og klæddi mig.  Ferðinni var heitið til höfuðborgar Grikkja, Athenu.  Ég var á leið í Grískt brúðkaup.  Brúðguminn er grískur vinur minn sem vann með mér í Heraklion en hann var að giftast grískri stúlku sem komin er að aðalsfólki. 

Hann hafði beðið um hönd hennar fimm sinnum en alltaf fengið neitun, en það var síðan fyrir tilstilli mína að hún játaði honum.   Því var nærveru minnar óskað.  Enda er það á allra vitorði að það er ekki neinn stíll yfir slíkum atburðum nema að ég sé þar og haldi litla tölu.

Ég var samt með smá hnút í maganum því ferðalagið mundi taka um 12 tíma með öllu og af fenginni reynslu vissi ég við hverju ég mátti búast af æstum konum á flugvellinum.  Það er jú common knowledge að þær girnast mig.  Þær horfa á mig með GIRND í augum, slefandi af frygð.  Mér líður illa út af þessu, því eins og vinir mínir vita þá er ég viðkvæmur einstaklingur sem þrái það eitt af fá viðurkenningu fyrir eitthvað annað en útlit.  Mér líður oft eins og hvönn í fjalshlíð, þar sem 40 kindur koma þrammandi með það eitt að markmiði að taka bita af mér.  Éta mig upp til agna.   

Þegar komið var í Leifstöð fann ég strax hvernig þær horfðu á mig, augnaráð þeirra benti til þess að þær væru að klæða mig úr hverri spjör.  Ekki hafði ég verið lengi í flugstöðinni þegar ég lenti í kynferislegri áreitni.  Einkennisklædd stúlka kallaði mig til sín og bað mig að fara úr skónum og taka beltið af mér.  Ég fékk ,,flashback” því ég hef lent í þessu áður, allt er reynt.  Ég tjáið henni að reyna frekar að ná tali af mér þegar ég væri á skemmtistað höfuðborgarinnar, það væri bara miklu betri aðferð til að reyna við mig, mér væri lítið gefið um svona valdníðslu.  Er ég sagði þetta horfði hún á mig og ranghvolfdi augunum, hún þóttist klárlega ekkert vita hvað ég væri að tala um.   

Leiðangur minn til Grikklands var í raun tvíþættur, annars vegar að afhenta stúlkunni vin minn og hins vegar að gera smá könnun á því hvort ég væri ekki GLOBAL BRAND eins og ég hef stundum haldið fram.   

Í vélinni til Athenu voru að Grískar gyðjur að þjóna okkur til sætis.  Ég las strax á hegðun þeirra að þær vildu narta í hvönnina.  Í tíma og ótíma komu þær og gáfu sig á tal við mig, þær báru fram ógrynni gylliboða um kynlíf inn á klósettinu ásamt öðru, eða það skildist mér en ég gæti hafa misskilið einhver smáatriði því það er langt síðan ég hef verið í Grikklandi, þannig að á minni reiðbrennandi Grísku afþakkaði ég  öll þau gylliboð.  Þetta hefur eitthvað farið illa í þær, því ég var sá eini um borð sem fékk hvorki mat, né drykk.

Nú þegar til Grikklands var komið beið mín geðveikt hótel sem er staðsett í miðborg Athenu.  Í herbergi 407, hreiðraði ég um mig og leið vel.  Pantaði Grískt salat og horfði á sjónvarpið, enda hafði ég verið á fótum nær 20 klukkustundir.   

Næsta morgun reif ég mig framúr, rétt fyrir sólarupprás eða því sem næst (kl 0930), henti mér í sturtu og síðan var það morgunmatur að grískum sið.  Ég tók röltið niður í miðbæ og saug í mig menningu grikkja og lífshætti.  Hvert einasta kaffihús var fullt, þar sem fólk sat með sitt kaffi og reykti sígarettur.  

Er ég þess fullviss um að Grikkir hafi bara ekki fundið upp Olympiuleikanna heldur fundu þeir einnig upp REYKINGARNAR.  Ef Reykingar væru grein á Olympiuleikunum þá væri þær með öruggt gull í þeirri grein, þeir reykja allstaðar af miklum metnaði.   

Ég settist nú samt niður úti með kaffibollann minn og byrjaði að hugsa um þá ræðu sem ætlaði að koma frá mér á sunnudagskvöldið í LITLA brúðkaupinu (sem síðar reyndist vera 700 mannabrúðkaup).   

Dagskrá helgarinnar var eftirfarandi

Föstudagskvöldið – Stekkjakvöld.  (Bouzouki – place)

Laugardagskvöldið – Heitasti skemmtistaður Athenu

Sunnudagskvöld – Brúðkaupið sjálft. 

To be continued .............   

 

Hvað er Bouzouki ?

Er ég Global Brand?

Verður mér hent út úr brúðkaupinu eftir ræðina?

Er dýrt að kasta blómahnöppum upp á svið?

Mun hún taka hönd hans ...... eða mína ?!?!  

Spurningar við þessu og mörgu öðru koma fram í næsta bloggi ..... 

Until then  

Sigurður Kr.

Sumir hafa þann eiginleika að allt sem þeir snerta verður að gulli. Ég hef svona svipaða eiginleika þegar kemur að mat, því allt sem ég snerti verður að ljúffengri fæðu sem ætti ekki að vera borin fram nema til konungsborinna.

Fyrir mér að henda fram eðalborinni máltíð (líklega nýyrði) er eins og fyrir aðra að draga andann.   Ég er Harry Potter eldhússins, Gandalf galdranna, Pavarotti söngvanna.    

Eldhúsið er minn leikvöllur, í mínu eldhúsi gerast kraftaverkin.    Ekki hafa allir sömu skoðanir á minni eldamennsku, en það er kannski ekki nema von því oft vill það verða að listamenn fá ekki uppskeru sinnar snilldar fyrr en eftir síðasta andardrátt.   Van Gough er nú líklega eitt besta dæmi þess, en hann seldi ekki eina mynd á meðan hann lifði.  Í geðshræringu yfir lélegri sölu mynda sinna skar hann af sér eyrnasnepil, ég leyfi mér í það minnsta að áætla að það hafi verið ástæðan.

Ég er að upplifa sömu höfnun í minni eldamennsku og Van Gough í sinni list.    Um daginn ákvað ég að nú skyldi ég elda ljúffenga máltíð. Notaði ég til þess afganga.   Eftir rúma klukkustund við eldavélina hafði ég galdrað fram eftirfarandi: Grilluð bjúgu, sem borin voru fram með bökuðum baunum, spagettíi, rauðkáli, ristuðu brauði og mjólk.  Til að fullkomna snilldina lét ég fylgja með ,,DASH" af tómatsósu, svona upp á lúkkið. 

Ég var gráti næst yfir meistaraverkinu.  Litasamsetningin   minnti á verk Van Gough, hreinleikinn minnti á kaþólskan  prest (kannski slæm samlíking), en það eina sem mætti hugsanlega agnúast út í væri hollustuþátturinn, en mótrök væru klárlega að þetta væri máltíð fyrir námuverkamenn.    

Þar sem ég er ég, fannst mér það vera skylda mín að leyfa samstarfsmönnum njóta visku minnar í matargerð og fór mikinn í lýsingarorðum yfir meistaraverki gærdagsins.    Til að gera langa sögu stutta, hlaut meistaraverkið ekki náð fyrir augum almúgans.  Ég kippti mér ekkert upp við þetta og hélt uppi vörnum, því innst inni vissi ég að þau væri annað hvort afbrýðisöm eða bara ANDSETIN.    

Það er nefnilega ekkert líf að vera ,,The Chosen One" (hinn útvaldi), hvert sem maður kemur eða hvert sem maður fer, enda ég sem hornkarl, utangátta, án vina og vandamanna.    Það þarf breitt bak til að bera þessa byrði , en ég mun ekki bugast.  Þegar ég fell frá, mun systir mín gefa út matreiðslubók Sigga Kr. og græða fúlgur.    

Góðar stundir

Sigurður The Chosen One

p.s ég geri fastlega ráð fyrir að Greg Hamilton muni styrkja útgáfu bókarinnar.

Bréf III

Samband okkar hefur tekið nýja stefnu, hann vill símanúmerið mitt.  það er svo stutt í að ég verði vellauðugur, er nú þegar byrjaður að ráðstafa peningunum.  

 Dear Latur Sigurðsson, 

I want you to furnish me with the information’s stated below  (1) Your Full Name (2) Telephone and Fax Number (3) Contact address home/office (4) Age(5) Occupation  With this information, my work here is to fix your name and every information about you in our computer data base and files of the late account owner as the next of kin entitled to inherit his deposited funds.    

Awaits your urgent response ASAP. 

Best Regards  Greg Hamilton.  

Dear Greg 

Sorry how long it took me to reply. 

This is the Crop – season, and I am short handed.    

My full name is:  Sigurður Egersvofyndinn Latur

I don’t have a fax at home but in next town there is a guy I know, who has one.  I will though have to ask him for permission.

My tel: is +354 8430243

Home address: ErtuFaviti str. 6.; 

Jolaland 298.  

Iceland My

age: 55 years of age

Occupation: Distiller

 

 Your faithfully

Sigurður Egersvofyndinn Latur

 

Með betri samskiptatækni hefur aðgangur fólks til að gera viðskipti aukist til muna. þessi bættu samskipti er hægt að nota til góðs og ills. Fólk er í eðli sínu gott, en vegna erfiðra aðstæðna leiðist sumir út í feril afbrota.

Til er einn hópur fólks sem sérhæfir sig í netsvindli, þessi hópur er einstaklega fókuseraður. Hann kemur mestmegnis frá Afríku og er mjög framarlega í netsvindli. Orðstýr þeirra þeirra í netkukli er orðin það mikill að viðskiptablaðið Fortune sá ástæðu að skrifa grein um netvindlara frá Lagos. Netsvindlarinn hafði mjög gott upp úr því að féfletta, grandalausa evrópubúa. Á svæði þar sem ekkert er nema skítur, ofbeldi og Aids, þrífst þessi nýja iðn. Er ég ekki viss um að iðn þessi myndi vinna til nýsköpunarverðlauna hérna á fróni, en í Nígeríu gildir allt annað siðferði.

Ástæða þess að ég tek upp þessi skrif er sú að mér barst viðskiptatækifæri frá ,,VINI” mínum sem er að sögn búsettur í Dakar Senegal. Það vill nefnilega svo vel til að hann er bankastarfsmaður og einn af hans kúnnum, lést í flugslysi. Í sorginni, komst hann að því að það voru engvir erfingjar til að áhafna peningum til. Virðist þetta eitthvað hafa létt af honum mestu sorginni og er að leita að ,,VIÐSKIPTAVINI” til að hjálpa sér við að koma peningunum úr landi. Auðvitað veit ég betur en hef samt ákveðið að leika leikinn og ætla að leyfa þér að fylgjast með framvindu mála.

 

Bréf I frá Greg

Dear Friend.

This Message Might Meet You In Utmost Surprise. However, It's Just My Urgent Need For Foreign Partner That Made Me To Contact You For This Transaction. I Am A Banker By Profession From Dakar Senegal. In West Africa And Currently Holding The Post Of Foreign Remittance Director In Our Bank.

I Have The Opportunity Of Transferring The Left Over Funds

($8Million) Of One Of My BankClients Who Died Along With His Entire Family In Kenya Plane Crash 2003.You Can Confirm The Geniuses Of The Deceased Death .

You can view this site to know more.

http://www.cnn.com/2003/WORLD/africa/07/20/kenya.crash/index.html

Hence, I Am Inviting You For A Business Deal Where This Money Can Be Shared Between Us In The Ratio Of 50/40 / 10% For Any income expenses that will come During the transfer, If You Agree To My Business Proposal.

Further Details Of The Transfer Will Be Forwarded To You As Soon As I Receive Your Return Mail. Have A Great Day.

Yours,

Mr Greg Hamilton.

SVAR MITT

Dear Greg. I will gladly be your associate in this business. But please send me the details step by step, because don’t have much knowledge in the financial sector. I will wait for you letter with anticipation. Best regards

Latur Sigurðsson

 

Bréf II frá Greg

Dear Latur Sigurðsson,

 

How are you, please let me know if you are still with me in this transaction as am still waiting for your mail since all this day's. your urgent reply to this mail is needed.

 

 

Your's

Hamilton.

 

SVAR MITT

Dear Greg, Sorry, how late I was to reply to you, it is due to the fact that I have to go to another town and in internet coffee. It’s a 45 minutes drive by bus, to the nearest town. I am doing fine, much work and the weather is good. Regarding the transaction, I am totally committed. Just tell me how we do this. Waiting for you reply.

Latur Sigurðsson

Eins og sjá má ganga samskipti okkar mjög vel, ég geri ráð fyrir því að innan tíðar verð ég orðin margmilljóner. Ekki óttast samt ég mun ekki gleyma smáfuglunum, ég mun láta fé úr hendi rakna til ykkar líka.

To be continued……..

Sigurður Kr.

 

Darwin hefur verið tíðrætt um aðlögunarhæfni dýra, en lítið hefur verið ritað um aðlögunarhæfni karlmanna.   

Fyrir ekki svo margt löngu síðan (ca 10.000 árum) þá voru einu kröfur karlmanna að færa björg í bú.  Karlmaðurinn kom heim illa lyktandi, þreyttur en fullur sjálfstrausts, dragandi eftir sér mat kvöldsins.  Konan tók á móti honum skælbrosandi og hamingjusöm yfir því hve maður hennar skaffar vel.   

Í nútíðinni horfir þetta öðruvísi við. Frumþarfirnar eru að vísu þær sömu, þ.e.a.s að ,,veiðimaðurinn” skaffi vel.  En ekki selur það hjá konunni, að koma illa lyktandi, þrammandi með launaseðilinn.  Nú þarf ,,veiðimaðurinn” að koma í hlað á nýjum Range Rover, klæddur í Calvin Klein aðsniðnum jakkafötum, Black Berry símann, Tag Huer úr, skjannahvítar tennur, svolítið sólbrúnn, vöðvastæltur og vel lyktandi eftir ræktina í World Class.

Þetta nægir nú samt ekki alveg til að hún brosi sínu blíðasta heldur fer brosið eftir því hve mörg núll eru í launaumslaginu.  Um leið og konan tekur við launaumslaginu verða verkaskipti því karlamaðurinn fær barnið í hendurnar.   Konan er nefnilega orðin þreytt á því að hýrast heima með barninu allan daginn.  Hún þarf sitt frí Hún og vinkonur hennar ætla nefnilega að hittast í Spa og þar eftir taka léttan mat.

Með þessu slær hún tvær flugur í einu höggi, hún hvílist og hann kynnist barninu sínu betur.  Já, konur eru úrræðagóðar.  

Aðlögunarhæfni er aðdáunarverð. Margar heimildarmyndir hafa verið gerðar þar sem farið er yfir hæfni dýranna til að aðlagast breyttu umhverfi.  Ekki hefur verið minnst einu orði á þá aðlögunarhæfni karlmanna að komast af í breyttu umhverfi.   

Karlmanninum má líkja við Kamelljón. Hann þarf að fara úr einu gerfinu í annað.  Fyrst á morgnanna fer hann í gerfi mjúka mannsins, þar sem hann vekur barnið með blíðri röddu.  Hann tekur morgunmatinn og smyr nestið handa barninu.  Því næst er haldið vinnuna. Á leiðinni til vinnu verður hann að nota tímann til að breyta sér í ,,veiðimanninn”.  Því í vinnunni er máltækið notað ,,to eat or be eaten”.  Þegar út úr bílnum er komið stendur maðurinn froðufellandi af grimmd. Hann er tilbúinn í átök dagsins.  Allan daginn berst hann við markaðinn og vinnufélaganna.   Á heimleiðinni hefur hann aftur hamskipti og fer í mjúka, blíða manninn. 

Þegar heim er komið hefur verkefnum hans ekki lokið.  Hann þarf að koma barninu í rúmið og þegar barnið er sofnað þarf að taka til.   

Svo þegar líða fer að miðnætti, kemur konan heim.  Hún er syngjandi ánægð enda búin að drekka tvo Grand.   

Enn á ný gerð krafa til mannsins að hann aðlagi sig.  Í þetta skipti er ætlast til að hann breyti sér í villidýr, enda er nú komið að því að gleðja konuna í rúminu. 

Eins gott er fyrir hann að standa sig, þar sem hún er því sem næst óþreytt og vill smá útrás.

Eftir kynlífið fer hún með eftirfarandi bæn:

 Faðir vor þú sem átt Prada tösku

helgist þitt nafnTilkomumikil

er nýja vorlínan

Verði þinn vilji

Að ég kaupi allt sem þú framleiðir.  

Legg ég til og mæli með að fólk átti sig nú á hvað það er erfitt að vera karlmaður í þessu nútíma samfélagi. 

Góðar stundir

Sigurður Kr.

Það hefur verið haft að orði að ég sé slakur í bogginu, í þeim skilningi að ég blogga alltof sjaldan.  Sökum þess, hef ég ákveðið að varpa kastljósinu að mér og mínum. 

 

Víkjum fyrst að prinsessunni minni, en hún hefur nú ákveðið að fylgja föður sínum menntaveginn og byrjar sitt nám á mánudaginn.   Hún er hvergi óhrædd og biður mig á hverjum degi hvort hún geti ekki fengið glósurnar mínar úr meistaranáminu og haft tölvuna með sér í tíma.  Þannig að litla skvísan mín er að verða stór.   Það er svo gaman að vita að með hverjum deginum þroskast hún og verður skynsamari, en það sem hræðir mig er aftur á móti að því meiri tökum sem hún nærá Íslenskunni verður hún með beittari og beittari skæting.  Sama dag og Gay Pride dagurinn var, lá hún fyrir framan sjónvarpið og var að horfa á fréttirnar um skrúðgönguna, hún virti fyrir sér það sem að augum bar.  Eftir að fréttin kláraðist leit hún á mig og spyr með sporskum svip ...  ,,pabbi, út af hverju ert þú ekki HOMMI!!??”  

 

Ég reyndi bara að segja henni að þó ég væri SLAKUR í kvennamálum þá hef ég enga löngun í að vera samkynhneigður.  FAST ER SKOTIÐ.......

 

Meistaranám mitt er nú verulega farið að síga á seinni hlutann,  fögin eru búin og ég er byrjaður að vinna í ritgerðinni.  Hef ég farið í veðmál við sjálfa mig um að klára það fyrir Jól.  Ritgerðarefni mitt er Carry Trade, sem er í stuttu máli er verið að vinna með vaxtamun milli landa.

 

Ég lenti í einum af leiðinlegustu tímum á mínum ferli um daginn.  Hann var það leiðinlegur að ég sá með berum augum þegar burkni sem sat á gluggasillu ýtti sér fram af.  Þetta er í fyrsta skipti sem ég sé blóm fyrirfara sér.

Eftir að hafa hlustað á hann í 35 mín, fann ég hvernig blóð byrjaði að leka úr eyrum mínum. 

Ég gerði mér það í hugarlund að svona liði mér ef EBÓLU – VEIRAN væri að kenna mér!!

En eins og annað þá tók þetta af.

 

Eftir tæpan mánuð fer ég til Athenu í Grískt brúðkaup, hlakka ég orðið mikið til að hitta vini mína sem ég hef ekki séð í langan tíma.  Vegna minnimáttarkenndar minnar hef ég ákveðið að halda ræðu þarna í Grikklandi, nú er bara að vona að þeir hafi svipaðan húmor og ég hef.   Annars verður þetta brúðkaup fyrir grískaparið en jarðaför fyrir mig. 

 

Nú svo er bílinn minn kominn, er er mjög ánægður með hann.  En ég kveð með söknuði grænu eðluna mína.  Ekki reyndist erfitt að selja hann, því eftir að ég kynnti að með bílnum fylgdi hey-baggi og lítið notuð göngugrind, þá var eftirspurnin gífuleg. 

 

Jæja, látum þetta nægja að sinni, lofa að standa mig betur næst í blogginu.

 

Líf og fjör

Sigurður Kr.

 

 Í hugum flestra þá verður sumarið 2007 lengi í minnum haft fyrir mikla veðurblíðu.   

Þegar gróðurhúsaáhrifin (Global Warming) höfðu hitað litlu eyjuna MÍNA Ísland næginlega vel upp, þá ákvað borgarbarnið og litla stúlkan hans að fara í Kajakferð.     

Það þykir kannski sjálfsagt fyrir flesta að fara í tjaldútileigur, en fyrir mig er það í hæsta máta óeðlilegt.  

Eyjamenn eru þekktir fyrir margt eins og samheldni, dugnað, atorku og frásagnarlist svo eitthvað sé tínt til.  En ef það ætti að benda á þætti sem þeir eru ekkert spes í þá er annar hluturinn skíða-iðkun  en hinn tjaldútileigur.   

En það sem ég er ævintýramaður fannst mér ráðlegt að leggja líf mitt og limi í hendur íslenskrar náttúru.   Á síðustu 10 árum hef ég farið í besta falli einu sinni og bara gist eina nótt.   

En í þetta skipti skildi gist í tvær nætur, með þaulvönum hópi útivistarfólks sem voru kenndir við skátanna eða björgunarsveitina, skiptir ekki máli fyrir mér er þetta hvort eð er bara hópur lúða.  

Ég ætlaði nú aldeilis að sína þeim hvernig nútímamaðurinn ber sig að í tjaldútileigum og fór að pakka niður fyrir mig og litlu skvís.  Helstu nauðsynjar voru settar niður í tösku. Nauðsynjar eins og fartölva, morgun-, hádegis, kvöld- og næsturkrem.  Ásamt þessu setti ég rakkrem niður í tösku.  Öll fötin sem ég valdi voru stíliseruð, skyrtur, jakkaföt ásamt bindi í stíl. 

Maður þarf nú að vera vel til fara þegar kvöldverðurinn er á borð borinn.  En ég þurfti yfirhöfn og valdi því frakka.  Átti einn voða fallegan hvítan.   

Á sama tíma var dóttir mín að setja niður í tösku fyrir sig, en í hennar tösku voru litarsamsetningin bleikt og hvítt alsráðandi.  Einnig tróð hún Play Station 03 niður í tösku ásamt leikjum.   

Við tókum stóra sæng með og dýnu.  En þá vorum við búin að fylla bílinn og því urðum við að skilja eftir flíspeysurnar, jakkanna og buxurnar. 

Enda bara hallærislegt  að vera klæddur í flís alla daga.   

Ákvað ég að vera í samfloti með ungri stúlku sem átti vin á svæðinu, nema hvað til að bjarga landsbyggðarfólkinu dæmdi ég hana til þess að vera farþegi. 

Notaðist ég við fortölur að það væri neikvætt samhengi milli konu og bíla, þær væru góðar stelpur en bara ekki byggðar til að keyra um á bílum, hvað þá jeppum á meðal almennings.   

Þráaðist hún við í fyrstu en síðar kom ég viti fyrir hana þegar ég talaði um hve mikilvægt væri að einhver einbeitti sér á músikinni.  Það varð því hennar hlutverk. 

Fljótlega þegar ferðalagið byjaði áttaði ég mig á því að ég hefði samið af mér.  Því drottningin spilaði Jogvan alla leiðina, EKKERT SPES..... þetta er í eina skiptið sem ég öfundaði ömmu mína sálugu með að nota heyrnatæki, því í þetta skiptið hefði ég slökkt á því en með því náð að dempa lagaval hennar. 

MEMO to self: Konur VS músík .. NOT HAPPENING. 

Við illan leik komust við á áfangastað.   

Hvert vorum við komin, þarna var ekki menning svo langt sem augað eygði. 

Kulda hrollur fór um mig allann, þarna var ekki skemmtistaður í augsýn, ekkert kaffihús.  Ekki einu sinni malbikaðar götur?!  

Hvernig á fólk eiginlega að komast á milli tjalda?!? En hvað eru þetta með tjöldin, ekkert rafmagn og ekkert þráðlaust net. 

Hvernig í á ég þá að kveikja á BLENDERNUM?! 

Það rann kaltvant milli skyns og hörund nú vissi ég loksins við hvernig kjör Bólu Hjálmar og Bjarts í Sumarhúsum hefðu lifað við.

 

 

To be continued .............

 

Góðar stundir.

Sigurður Kr.(stendur fyrir Kristopher Columbus)

Fagfjárfestar eru viðskiptavinir sem búa yfir reynslu, þekkingu og sérfræðikunnáttu til að taka sjálfir upplýstar ákvarðanir um fjárfestingar og meta áhættuna sem þeim fylgir. Ég er klárlega ekki í þessum hópi, þar sem undanfarna mánuði hafa öll mín laun runnið óskipt í löggæslu Íslands og hef því ekki haft efni á því að stunda fjárfestingar á hlutabréfamarkaðnum eins gjöfull og hann hefur verið síðastliðna mánuði.

Stundum hefur verið haft í flimtingum að Armur laganna sé langur en á síðustu 20 dögum fullyrt að hann sé jafnvel enn lengri en menn halda.

Ætla ég að lýsa einni HANDTÖKUNNI.

Lögreglumennirnir eru formfastir í öllum sínum aðgerðum, því alltaf labbar CO-arinn (sá sem ekki keyrir) að rúðunni hjá mér og segir með valdmannlegri röddu. Viltu koma hérna inn í bíl með mér, ég velti fyrir mér hvort þetta sé lærð eða meðfædd hegðun. Sem góður og gildur þjóðfélagsþegn hlýði ég þeim í hvívetna og arka eins og andarungi á eftir mömmu sinni. Mér er hleypt í aftursætið, en þar fer einmitt yfirheyrslan fram.

Í þessu ákveðna tilfelli voru starfsmenn ríkisins mjög mjög ungir, húfan náði langt niður fyrir eyru á þeim. Bílstjórinn sem var stúlka tók fyrst til máls og sagði að allt sem ég hefði fram að færa yrði tekið upp. Alvarleikinn í rödd hennar fékk mig til að hugsa um hvort það væri verið að yfirheyra mig fyrir fjöldamorð. Ég kinkaði bara kolli til samþykkis.

Strákurinn tók síðar til máls og segir mér að ég hafi verið 15 km yfir löglegum hámarskhraða og spyr mig hvað ég hafi mér til málsbóta.

Mér fannst alveg þjóðráð að segja honum að ég væri örvhentur karlmaður og því væri ég mun betur úr garði gerður til að handleika farartæki á þessari ferð. Hélt ég að þessi rök myndu duga mér að sleppa með áminningu og jafnvel fengi ég klapp frá þeim fyrir góða vörn. En svo var ekki því litla unga lögreglustúlkan hafði eitthvað æst upp, ég skildi það auðvitað vel. Hún var bara öfundsjúk að hafa ekki verið örvhent.

Stemmingin í lögreglubílnum minnti einna helst á frystiklefa fullum af frystum þorkhausum, ég brá þá á það ráð að reyna að hressa mannskapinn við.

Enda hefur mér oft verið sagt af móður minni að ég væri mikill grínisti og spurði því í hæðnistón hvort þau væru ekki bæði örugglega orðin 17 ára, þessu fylgdi ég síðan eftir með einum slagara sem aldrei klikkar en ég sagði og benti orðum mínum til hennar: ,,Vissir þú að í mörg ár hef ég haft þá duldu löngun að vera TEKINN af konu í lögreglubúning og það væri mér alveg skaðlaust ef við myndum taka það upp?!”.

Komst ég að því að ég væri í raun ekkert fyndinn og öll þau skipti sem ég hef talið mig trú um annað hefur verið á fölskum forsendum byggt.

Mér hafði tekist að æsa þau upp og fékk minn sektarmiða upp á 30.000 þús. Well done SIGGI, I am one of a KIND.

Ég þakkaði þeim fyrir að gera mér grein fyrir því að ég væri í raun ekki GRÍNISTI, myndi ég nú í framtíðinni keyra varlega og hætta með gamanmál.

En endaði þó í restina á að spyrja hana hvernig við hefðum lent þessu máli með TÖKUNA Í LÖGREGLUBÚNINGNUM?!?!

Ég fékk ekkert svar............

Ekki hefur mér tekist nógu vel upp því á síðastu 30 dögum hef ég fengið 3 hraðasektir, en að vísu enga sekt fyrir lélegan húmor.

En það hlýtur að styttast í það.

Er að reyna að bæta mig í HÆGakstri en líst ekki á þetta þegar glæsifákur minn nemur land, happadrúgast væri líklegast fyrir mig að skipta honum bara STRAX út fyrir hestakerru.

Að endingu vil ég taka það fram að ég hef eytt það miklu í Lögregluna að ég telst núna vera KJÖLFESTUFJÁRFESTIR í löggæslu Íslands.

Góðar Stundir

Sigurður Kr.

Global Warming is a Beautiful thing.. 

Ég veit að það kann að vera svolítið sjálfmiðað (self centric) ..... then so be IT.  En veðrið síðustu daga og vikur hefur verið snilld.  Hef verið að spökulera um að allir Íslendingar kaupi sér HUMMER og blási smá koltvísisingi út í andrúmsloftið þangað til meðalhitinn verður komin i 23-25 gráður og hættum svo .......... (just að thought).  

En mikið hefur verið að gera, gönguferðir, bátsferðir, JetSky svo eitthvað sé nefnt.  

Framundan er úteyjarferðir, kajak sigling og VINNA.   

Völva landsins hefur spáð miklum uppgangi á minni ímynd, ástæður þess telja menn vera sú fjárfesting sem ég hef nú farið í.  Er ég hef nú svo gott sem fjárfest í nýjum fák, mun sá leysa af hólmi grænu eðluna mína.  Þetta nýja farartæki kemur að vísu ekki til landsins fyrr en eftir tæpan mánuð og verður því hver síðastur að sjá mig keyra á eðlunni minni.  Gæti ég jafnvel boðið áhugasömum um rúnt niður Laugarveginn.    

Í dag er ég á leið í eyjuna grænu og þaðan verður siglt í PERLU ATLANDSHAFSINS Elliðarey.  Fundið verður sér sitthvað til dundurs.    

Svo ég geri orð Billie Holiday að mínum ,,summertime and the living is EASY “  

Summer is a beautiful time J  

Góðar stundir.

Sigurður Kr. 

p.s mun núna blogga styttri blogg þangað fram að hausti en þá mun ég koma með koma með grein um samskipti kynjanna og aðra grein um mismun á konum í dag VS konur fyrir 70 árum.